Para sa yo

Aaminin ko nung nag aya kang mag-inuman sinabi ko na may gagawin ako pero ang totoo nakipaginuman ako sa ibang tao. Ang bad ko no, eh kasi naman alam ko na may problema ka nanaman sa boyfriend mo at yun na naman ang paguusapan natin. Hindi naman sa ayaw kitang damayan pero yung problema mong yan e since time immemorial pa, pang ilang boyfriend mo na ba yan? Paulit ulit lang, hindi ka naman nadadala, so kung iisipin mo talaga, lahat ng sinabi namin sa iyo eh nababale wala lang, nasayang lang yung laway namin. Yung problema mong yan parang baha sa Pilipinas, alam mo naman ang solusyon ayaw mo lang gawin, kaya pag umulan, baha uli.

Baka lang this time kailangan mong solusyunan yang problema mo ng nagiisa, siguro masyado kang umaasa sa sasabihin ng ibang tao sa iyo, masyado kang naghihintay sa mga payo, pero ang totoo eh ikaw lang makakasagot sa mga tinatanong mo. Ba’t di ka mag simula sa sarili mo, subukan mong kausapin yung sarili mo, pero wag in public dahil mukha ka namang tanga nun, sa isip lang, magnilay-nilay ka, sagutin mo yung mga tanong mo, kung kailangan mong isulat sa papel at bigyan ng surprise quiz yung sarili mo eh gawin mo. Isipin mo yung nangyayari sa iyo, yung mga problema mo, isulat mo sa one half sheet of paper, crosswise, kung kailangan mong gawan ng powerpoint presentation gawin mo, basahin mo ng paulit ulit hanggang malimutan mo na ikaw ang nagsulat nun, tapos saka mo isipan ng solusyon yung honest to goodness na ipapayo mo sa isang taong may ganung klaseng problema. Di ko pa nattry yan pero parang exciting gawin, try mo.

Ang totoo naiirita ako sa pinaggagagawa mo sa buhay mo, andun na ko, naghahanap ka talaga ng ‘the one’ para sa iyo simula nung iwan ka ng asawa mo’t sumama sa iba, oo na, malupit sa iyo ang pag-ibig (ang mundo in general?), mahirap yun, pero andyan naman yung naging resulta ng pagiibigan nyo (at resulta ng panonood nyo ng “Ligaya ang Itawag mo sa Akin”), andyan yung mga anak mo, ba’t di sila ang pag tuunan mo ng atensyon. Sila yung pag buhusan mo ng kung ano pang pag-ibig ang natitira sa iyo, hindi dun sa mga lalakeng nakikilala mo sa internet. Tapos mag tatanong ka pa kung paano ka liligaya, siguro i-define mo muna sa sarili mo kung ano yung ‘happiness’, dahil mula dun mage-gets mo na yun eh, wag mong i-asa sa ibang tao yung kaligayahan mo, kung sa tingin mo liligaya ka pag may boyfriend ka eh napaka-fake naman ng happiness na hinahanap mo, kahit siguro si John Lloyd yung maging boyfriend mo eh hindi pa rin tiyak na ikaliligaya mo yun, si Basya nga di nya napaligaya ikaw pa... mas nagiging komplikado pa nga yung buhay mo pag may boyfriend ka, iisipin mo pa yun, lo-loadan mo pa... ang sinasabi ko lang naman eh wag kang mag hanap, hayaan mong bigyan ka ni Lord, hindi naman madamot si Lord eh ibibigay nya rin yan sa tamang panahon, wag mong isipin na mame-menopause ka na... dadating din yan... yung boyfriend... saka yung menopausal period mo.

Isipin mo lagi na wala sa kalingkingan ng problema ng mga nagugutom sa Africa yung problema mo, wag na wag mong iisipin na umiikot sa iyo ang mundo at titigil ito pag naheart break ka, dahil ang totoo bukod sa amin na kaibigan mo at ilan sa pamilya mo the rest of the world doesn’t give a flying shit about you or your problems. Isa lang ang sigurado, yang problema mo lilipas din yan, hindi masamang malungkot pero malungkot ka sa mga bagay na dapat ika-lungkot talaga, kung ikakaligaya mo ang pagkakaroon ng boyfriend then go, hindi ka namin pipigilan, pero isipin mo din, naka ilang boyfriend ka na ba? Lumigaya ka ba? Alam kong sasangayon ka na mas nakaka-depress pa nga di ba? Yang heartbreak mo bukas makalawa wala na yan, sabi nga nila eh ‘Puso lang yan... malayo sa bituka’, pag ok ka na saka tayo mag inuman... ako taya.