Patience is a virtue

Mahaba naman talaga ang pasensya ko, kung may isang magandang bagay na namana ko mula sa aking mahal na ina eh yun yung pagiging pasensyoso ko, si nanay kasi sobrang haba ng pasensya, isa yata sya sa mga fans ni Confusius nung sabihin nyang 'patience is a virtue', na parang kahit sunugin mo yung bahay namin ok lang sa kanya at naka ngiti pa rin.

Ngayon eh nandito ako sa Netopia nag-iinternet dahil naghihintay din ako sa pina-print kong 5R photo sa isang printer, imagine mo apat na 5R eh 1hr ang hihintayin ko, kaya ang pinaka mainam eh mag-aksaya ng oras sa kapaki-pakinabang na paraan, ang mag-net. Mga ilang minuto palang akong nakakaupo ng may-isang matandang babae ang umupo sa katabi kong computer, mag re-rent din sya, mga around 60+ na sya sa tingin ko, nagulat ako dahil at her age eh up to date pa rin sya technology, or so i thought... "toy san ba ang yahoo dito?" sabi nya... medyo na flatter ako dahil totoy ang tawag sa akin, ibig sabihin ba nito mukha pa rin akong bata? o malabo lang talaga ang mata ni lola? Anyway, tinuro ko sa kanya kung paano buksan ang internet  at Yahoo... "paki enter na lang po ng username nyo and password, para makita nyo po ang mga mail nyo" sabi ko, "ah oo ok na, alam ko na yan" sagot naman nya. Akala ko nahilo sya dahil halos sumubsob na ang mukha ni lola sa keyboard habang nagttype... "toy" tawag uli sya sa akin "pwede mo bang i-type ung username ko at di ko mabasa itong keyboard, kum bat' naman kasi itim ang mga keyboard dito eh" sabi nya sa akin "ano po ang username nyo?" tanong ko, "minda*******, one word lang" sagot naman nya, "pasensya na sa istorbo ha mahirap na talaga ang tumatanda" pahabol pa nya, "ok lang po walang problema" sagot ko naman, hindi nya alam maraming pabaong pasensya si nanay sa akin na angkop sa mga sitwasyong ganito.

"Paki enter na rin ng password ko" pakiusap uli nya. "Password nyo po? Sure po kayo" tanong ko, "oo ok lang toy, wala naman akong sikreto dyan sa email ko kundi mga email ng anak ko sa amerika" sabi naman nya, "ok ano po ang password nyo?" tanong ko uli, "babyteen16" sagot nya, di nya napansin na palihim akong natawa sa sinabi nya, dahil eto isang 60 something na lola eh may password na "babyteen16", anyway kanya-kanyang trip nga yan di ba, mga ilang beses nya rin akong inistorbo habang tina-type ko tong blog na to para sa email nya pero oks lang dahil sadyang mabait naman ako (wala nang kokontra), wala syang kaalam alam na naging bahagi na sya ng blog ko. Iniwan ko si lola minda na masama ang tingin sa computer, hindi ko na inalam kung bakit, at hindi ko rin alam kung bakit nilalagay pa sa mga printing shops ang "Quick developing" kung ang definition nila ng quick developing eh one-hour, sabi nga ni Miley Cyrus 'that's so third world!', buti na lang mahaba ang pasensya ko. Teka kukunin ko na ang pina print ko...